Samen op de moto!

Motorrijles? Inderdaad. Ik kon het niet weerstaan. Overal rijden er moto’s rond en er staan er steeds twee te pronken op kantoor. Het was even zoeken hoe ik dat zou aanpakken, maar zaterdag was het dan zover: mijn eerste keer motorrijden!

Transport hier is erg afhankelijk van hoe arm of rijk je bent. De armste mensen wandelen of fietsen. Oude Hollandse fietsen zijn het populairste. Vaak ontbreken pedalen of staat het zadel veel te hoog, maar dat houdt niemand hier tegen. Fietsen zijn ook cruciaal
om grotere lasten te vervoeren. Ze worden vol gestapeld met goederen en worden dan naar de markt geduwd. Wanneer je tot de middenklasse behoort, laat ons zeggen, zij met een arbeidscontract, gebruik je de boda-bodas, of heb je zelf een kleine moto. En de rijkere klasse heeft een eigen auto.

Een fiets is het ideale middel om goederen te vervoeren. Of kan zelfs als winkeltje dienen!

Boda-bodas zijn mijn favoriete transport hier. Het zijn kleine moto’s die als taxi functioneren. Je vindt hen overal, zowel in grote steden als op het platteland. Je steekt gewoon je hand op, springt achterop en vertrekt naar je bestemming. Eigenlijk is dit soms wel een gek gevoel, je zit telkens achterop de moto bij een onbekende man. Ze hebben ook steeds een koord bij om iets achterop te binden. Je kan het zo gek niet bedenken of het kan vervoerd worden met een boda, zelfs een bed heb ik hen al zien vervoeren.

Ik heb hier enkele vaste boda-bodas, die ik voornamelijk ’s avonds bel of als ik ergens dringend naartoe moet. Of als ik een bak bier wil, dan gaat Joël dat voor mij halen. Al vindt hij dat eigenlijk niet altijd even leuk, hij drinkt immers zelf niet. We slaan altijd een praatje, en zeker met Richard is dat erg leuk. Hij is een rustige en verstandige kerel en vertelt me vaak uit zichzelf kleine dingetjes over de samenleving hier. Zo vertelde hij me gisteren nog hoe er drie dingen zijn die bijna iedereen hier over blanken denkt: eerst en vooral zijn wij allemaal ongelooflijk rijk, ten tweede zijn wij allemaal intelligent en ten derde, wij weten alles. En wat denkt hij daarvan, vraag ik dan? Wel, hij nuanceert dat wat. Hij denkt niet dat we allemaal super rijk zijn, maar hij heeft ook nog geen enkele arme blanke gezien hier. Geen honger, niemand dakloos. Daarnaast zijn de meeste blanken hier hoog opgeleid en hebben ze ook kennis van een “geavanceerde” economie. Dus dat maakt dat we andere dingen weten, dingen die je als Oegandees moeilijk kan weten. En daar kan ik me wel in vinden.

Deze boda-boda had zijn motor zo mooi versierd (let op de kleurtjes in de spaken!) dat ik de trotse eigenaar om een foto vroeg.  

Maar hoe ga ik dat motorrijden nu aanpakken? Mijn collega’s kunnen rijden, maar ik heb er toch niet teveel vertrouwen in om het aan hen te vragen. Ze lijken me toch niet 100% handig met die dingen. Bovendien zijn ze er net iets te macho mee. Mijn baas misschien? Kalm en rustig, dus ideaal als leraar. Maar ik had hem nog nooit op een moto zien rijden. Tot onze chauffeur me ineens op het voor de hand liggende en perfecte idee bracht: één van de lokale boda-bodas!

Bon, na een beetje polsen bij Richard hoe hij iemand zou leren boda rijden, was het duidelijk voor mij: dit is mijn leraar! En dit weekend was het dan zover. De kookles (jawel, posho en kippensoep op zijn Oegandees) ging niet door, dus dan maar op de boda. We gaan naar een veldje dat redelijk vlak is en daar krijg ik eerst theorie. Hoe starten (kickstart), schakelen, remmen,… De theorie is vrij eenvoudig, uiteindelijk verschilt het niet zoveel van een auto. Behalve dan die remmen. Daarvoor had ik schrik, ik zag mijzelf al gewoon de ambriage induwen wanneer ik wil remmen.  Mentale notitie: remmen is rechtervoet! En toen was het zover: praktijk! Eerst met Richard achterop en na 10 minuutjes al alleen. Draaien, schakelen, versnellen, vertragen, starten en stoppen, ’t ging allemaal best vlotjes. Maar dat is pas het begin. “Dus, Karolien, nu moet je jouw kennis van autorijden in het verkeer toepassen op de boda. Je weet wel, putten, modder, stenen, vee dat plots opdruikt in het midden van de weg…”. Euh… welke kennis? Het is me wel duidelijk. Hier rijden is méér dan enkel de techniek en het toepassen van verkeersregels. Dus de volgende les wordt heel context specifiek: omgaan met putten, los zand en wat te doen als je alleen bent en stilvalt in the middle of nowhere. Mijn eerste voorproefje heb ik al gehad: ik ben zelf, met Richard achterop, terug naar huis gereden. Zonder stilvallen of te hard botsen over de putten. Top!

En dankzij Lyle en Ingrid heb ik nu ook een space helm om me te beschermen. Opvallen deed ik al, maar nu zal ik dat ongetwijfeld nog meer doen!